HealthLatest

Digital detox για μαμάδες: 1 ώρα χωρίς κινητό και τι αλλάζει – το δοκίμασα

Digital detox για μαμάδες: 1 ώρα χωρίς κινητό και τι αλλάζει - το δοκίμασα
Digital detox για μαμάδες: 1 ώρα χωρίς κινητό και τι αλλάζει - το δοκίμασα
H

ello girls! Δεν θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που κάθισα μία ώρα χωρίς να κοιτάξω το κινητό. Όχι γιατί δεν θέλω. Γιατί δεν μου το επιτρέπει η καθημερινότητα. Ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα. Είμαι μαμά, δουλεύω, τρέχω, απαντάω σε μηνύματα στο φανάρι, τσεκάρω Viber ομάδες σχολείου την ώρα που βράζει το νερό για τα μακαρόνια και σκρολάρω ειδήσεις πριν κοιμηθώ για να "χαλαρώσω".

Της Ρίτας Σταματάκη

Το κινητό έγινε προέκταση του χεριού μου. Μέχρι που ένα απόγευμα η κόρη μου μου είπε: "Μαμά, μιλάς σε μένα ή στο κινητό;"
Εκεί κατάλαβα ότι δεν είναι θέμα χρόνου. Είναι θέμα παρουσίας.
Έτσι ξεκίνησε το πείραμά μου: Μία ώρα την ημέρα, χωρίς κινητό. Όχι στο αθόρυβο. Χωρίς κινητό. Κλειστό, σε άλλο δωμάτιο.
Τα πρώτα 10 λεπτά είναι κόλαση
Να σου πω την αλήθεια, τα πρώτα 10 λεπτά νιώθεις ότι κάτι σου λείπει. Σαν να ξέχασες τα κλειδιά. Απλώνεις αυτόματα το χέρι. Θέλεις να τσεκάρεις αν σε πήρε κάποιος, αν ανέβηκε κάτι, αν έχασες κάτι.
Είναι το σύνδρομο στέρησης που νιώθουμε όλες. Ο εγκέφαλος έχει μάθει: βαρεμάρα = κινητό. Αναμονή = κινητό. Άγχος = κινητό. Και όταν του το στερείς, διαμαρτύρεται.
Αυτό που έκανα και με βοήθησε: Δεν το έβαλα "να μην χρησιμοποιώ κινητό". Το έβαλα "να κάνω κάτι άλλο". Έφτιαξα καφέ και κάθισα στο μπαλκόνι. Χωρίς κινητό. Μόνο εγώ και ο καφές. Την άλλη μέρα δίπλωσα ρούχα και άκουσα μουσική από το ραδιόφωνο, όχι από Spotify. Την τρίτη μέρα απλά πήγα βόλτα στο κοντινό πάρκο, χωρίς να βγάλω φωτογραφία για story.

Τι αλλάζει μετά από 1 ώρα - και δεν το περιμένεις

Την τέταρτη μέρα συνέβη κάτι περίεργο. Η ώρα πέρασε πιο αργά. Και ήταν ωραία.
Πρώτον, ακούς. Ακούς τι σου λέει το παιδί σου χωρίς να σκέφτεσαι τι θα απαντήσεις στο email. Ακούς τον σύντροφό σου χωρίς να παρεμβάλλεται το ping του Viber. Η επικοινωνία, που είναι η δουλειά μου, ξαφνικά έγινε πιο καθαρή.
Δεύτερον, θυμάσαι. Θυμήθηκα τι ήθελα να κάνω πριν μπω στο Instagram. Θυμήθηκα ότι ήθελα να πάρω τη φίλη μου τηλέφωνο, όχι να της στείλω καρδούλα σε story. Ο εγκέφαλος μετά τα 40, και ειδικά μετά τα 50, έχει ήδη αρκετή "ομίχλη". Δεν χρειάζεται και την ομίχλη των 100 ειδοποιήσεων.
Τρίτον, και πιο σημαντικό, δεν νιώθεις ενοχές. Γιατί όταν είσαι μία ώρα πραγματικά παρούσα, δεν χρειάζεται να απολογείσαι μετά ότι "ήμουν όλη μέρα στο τρέξιμο". Ήσουν εκεί. Το παιδί το νιώθει. Ο σύντροφος το νιώθει. Και εσύ το νιώθεις.
Έρευνες λένε ότι χρειαζόμαστε 23 λεπτά για να συγκεντρωθούμε ξανά μετά από κάθε διακοπή από το κινητό. 23 λεπτά! Αν το δεις έτσι, δεν χάνεις μία ώρα όταν κλείνεις το κινητό. Κερδίζεις τρεις.

Πώς να το κάνεις χωρίς δράματα - 4 μικρά βήματα

Δεν χρειάζεται να γίνεις μοναχή στο βουνό. Αυτό που δούλεψε σε μένα:
1. Διάλεξε μία σταθερή ώρα. Εγώ διάλεξα 6 με 7 το απόγευμα. Είναι η ώρα που γυρνάνε όλοι σπίτι. Δεν είναι ώρα δουλειάς, είναι ώρα σύνδεσης.
2. Βάλτο σε άλλο δωμάτιο, όχι στο αθόρυβο. Αν είναι δίπλα σου, θα το κοιτάξεις. Αν είναι σε άλλο δωμάτιο, βαριέσαι να σηκωθείς.
3. Πες το φωναχτά. "Από τις 6 μέχρι τις 7 δεν θα έχω κινητό". Όταν το λες στην οικογένεια, δεσμεύεσαι.
4. Μην το αντικαταστήσεις με τάμπλετ. Μία ώρα χωρίς οθόνη. Βιβλίο, κουβέντα, μαγείρεμα, βόλτα, τίποτα.

Δεν είναι detox. Είναι επιστροφή. Σε εμάς. Χωρίς φίλτρα, χωρίς notifications. Μία ώρα που δεν την χρωστάς σε κανέναν. Μόνο σε σένα.

Back to top